جزرى ، وى را در شمار كوفيان دانسته است ، او هنگام فرود آمدن حضرت در سرزمين كربلا ، به اتفاق جمعى كه سعادت نصيبشان گشته بود ، شبانه با امام عليه السّلام ديدار كرد « 1 » . سيره‌نويسان گفتهاند : آن‌گاه كه نوبت به انس رسيد ، از امام حسين عليه السّلام رخصت نبرد خواست ، حضرت به دو اجازه داد ، آن پير سالخورده در حالى كه اين رجز را مىخواند در برابر دشمن قرار گرفت : قد علمت كاهلها « 2 » و دودان « 3 » * و الخندفيّون و قيس عيلان بأن قومى آفة للأقران يعنى : تيره‌هاى كاهل و دودان و فرزندان خندف و قيس و عيلان ، آگاهى دارند كه قوم من به هنگام نبرد ، دشمن جان پهلوانند . سپس به مبارزه پرداخت ، تا به فيض شهادت نايل شد . رضوان اللّه عليه . كميت اسدى دربارهء او و حبيب گفته است : سوى عصبة فيهم حبيب معفّر * قضى نحبه و الكاهلى مرمّل « 4 » يعنى : به جز گروهى كه حبيب ميان آنان به خاك و خون غلتيد ، كاهلى كه آغشته به خون خويش بود به شهادت رسيد . حبيب بن مظهّر او ، حبيب بن مظهّر بن رئاب بن اشتر بن جخوان بن فقعس بن طريف بن عمرو بن قيس بن حارث بن ثعلبة بن دودان بن أسد ، أبو القاسم اسدى ، فقعسى است . وى يكى از صحابه به شمار مىآيد و پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را مشاهده كرده و ابن كلبى

--> ( 1 ) . اسد الغابة : 1 / 123 . ( 2 ) . تيره‌هايى از بنى اسد بن خزيمه . ( 3 ) . تيره‌هايى از بنى اسد بن خزيمه . ( 4 ) . بحار : 45 / 25 .